Nilsson kan niet alleen blijven....
Onze Nilsson kan niet alleen blijven. Niet dat hij blaft of jankt, nee, hij sloopt.
Gelukkig is hij nog niet aan de meubels begonnen, maar alles wat los ligt, vreet hij op. Of hij probeert het tenminste.
Zo heeft hij al eens de telefoon van Erik geproefd, het hoesje van de telefoon opgegeten (en later weer uitgekotst). Het behang vindt ie lekker en nu met de verbouwing ligt er ook van alles wat hij wel lekker vindt.... Behalve die grote bouten waar de cv-radiator mee op de muur vast zat. Wel geprobeerd, maar daarna laten liggen. Niet lekker genoeg. Tijdschriften verscheuren, mijn bak met vulling voor mijn haaksels leeg plukken, hartstikke leuk!!
Gisteren kwam ik thuis en toen stond de X-box aan. Heeft ie met z'n neus tegen het knopje gezeten. Als de X-box aan gaat, gaat het laatje open. Ik wilde dat ik het gezien had, hij is zich waarschijnlijk wezenloos geschrokken! Net goed :o)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten